Nie mam ochoty żyć, ale za bardzo lubię tteokbokki – Sehee Baek
Myślę o napisaniu tej recenzji już od dłuższego czasu i może po tak długiej przerwie uda mi się coś na jej temat napisać. To taka powieść z gatunku tych nietypowych lektur, które warto dosłownie i w przenośni po prostu przetrawić. Wracam do niej myślami już od dłuższego czasu, ale wciąż nie przychodziło mi jak ująć swoje wrażenia i ubrać je w słowa. Pora spróbować.
Nie mam ochoty żyć, ale za bardzo lubię tteokbokki – Sehee Baek to historia dorosłej kobiety, która każdego dnia mierzy się sama ze sobą, a właściwie ze swoją niską samooceną i kiepskim samopoczuciem, które wynika z tego pierwszego. W wyniku swoich doświadczeń stara się skonfrontować sama ze sobą i zapisuje swoje odczucia z terapii, w trakcie której się leczy. To można powiedzieć głęboka droga w głąb samego siebie i poszukiwania własnego ja, które gdzieś po drodze zgubiło ten właściwy kierunek. Główna część powieści dotyczy notatek z terapii, rozmów z lekarzem, chwilami można mieć wrażenie, że to bardzo intymna opowieść. A w szczególności podróż do przeszłości, rozumienie zranień i trudnych sytuacji, doświadczanie siebie na nowo z perspektywy dorosłej osoby, która funkcjonuje w społeczeństwie.
W odbiorze może wydawać się chwilami po prostu bardzo trudna, źle to zabrzmi, ale nagromadzenie trudnych emocji i niskiej samooceny bohaterki powoduje, że ta książka chwilami męczy i trzeba ją odłożyć, ponieważ nie da się jej przeczytać zbyt szybko... Najlepiej (oczywiście to tylko moje odczucie) jest sobie ją dozować i czytać fragmentami, żeby wejść w nią z należytym skupieniem, a z drugiej strony po porostu wynieść coś dla siebie z tej lektury.
Sama czytałam tę książkę dość długo, ponieważ potrzebowałam oddechu po kilku fragmentach, tak by trochę się zastanowić nad tym, o czym pisze autorka, a trochę też żeby poszukać samej siebie w tym, co zapisywała. To dobra i potrzebna książka, ale również dość wymagająca, czasu i skupienia, bo bez tego łatwo się w niej zgubić. Ponad połowa książki to zapisane rozmowy z doktorem, ale nie brakuje też autorefleksji bohaterki, a także słów otuchy dla czytelników i spojrzenia z dystansem. Towarzyszymy bohaterce w drodze, ale również w przemianie, która może nie jest dynamiczna, jak w powieściach pozytywistów, bo zmiany w życiu kobiety polegają na małych krokach, na niewielkich rzeczach, które stopniowo zaczyna zauważać, coś jak promienie słońca po zimie i szarości w Polsce, powoli zaczyna jaśnieć, uśmiechać się i otwierać oczy na rzeczywistość, a serce na samą siebie. Chyba dlatego ta książka wydaje mi się tak bardzo życiowa, może dlatego że, sama jestem osobą, która przeszła przez niską samoocenę i długo, długo pracowała nad sobą i wciąż pracuję, żeby uśmiechać się całą sobą.
Nie mam ochoty żyć, ale za bardzo lubię tteokbokki – Sehee Baek nie zastąpi ona oczywiście niczyjej terapii, ani pracy jaką człowiek nie raz, nie dwa musi wykonać, żeby odnaleźć samego siebie, ale warto zdecydowanie poświęcić jej swój czas i ponosić ją w sobie, bo tak jak w opisie, zdecydowanie ta historia zostanie z Wami na dłużej.
Dziękuję wydawnictwu Yumeka, że wydają takie dobre książki. I zdecydowanie czekam na drugi tom.
Czy zdecydujecie się sięgnąć po ten tytuł?
Pasja naszym życiem
Komodo - David Vann
Czytelnicze podsumowanie czerwca i z przygód czytelnika
Cześć Moi Drodzy!
Tak, wiem, że ostatnio zniknęłam na dość długo. Troszkę niespodziewanie, a potem z zamiarem wyszła u mnie przerwa od blogowania. Tym samym mam trochę nowych recenzji do napisania i podzielenia się z Wami, parę nowych pomysłów, kilka historii i opowieści ze zwiedzanych przeze mnie miejsc. Tak, byłam na wakacjach, na wyjeździe nad naszym morzem. Troszkę przed sezonem, co ma wiele atutów, ale też kilka minusów. O tym potym :P. I tak troszkę orzeźwiona i odnowiona, przybywam, wracam z nowym zapałem do pisania. Ktoś tęsknił?
Bo ja tak :D.
Ostatni dzień czerwca, kończy się miesiąc, w którym zaczynają się wakacje. Można powiedzieć, którego wypatrują wszyscy, szczególnie uczniowie. Niekoniecznie studenci, gdyż wiadomo - sesja.
Mnie na całe szczęście ten czas dał sporo wytchnienia i odpoczynku. Był też taki moment oderwania się od wielu rzeczy na wyjeździe. Dziś planuję kilka postów na początek lipca, niech działają w czasie mojego wyjazdu, tak znów jadę zdobywać świat. Jednak posty będą. Zwiększą, czy z mniejszą częstotliwością, tego jeszcze nie wiem. Poniżej krótkie podsumowanie przeczytanych książek, gdyż jest ich niewiele.
A tu macie słonko i trochę morza :D.
W czerwcu, od A do Z przeczytałam 4.
1. Ks. Krzysztof Kralka, Most na drugi brzeg. bardzo ciekawe spostrzeżenia na temat relacji, pytania do medytacji, interesujące historie obrazujące wchodzenie w relacje itp. Bardzo polecam. 9/10 Jedną gwiazdkę odjęłam za nieco skrajne podejście do jednego tematu.
2. Katie Henry, Anonimowi heretycy, e-book, 8/10 Tak jak pisałam w recenzji, tę książkę kupiłam zaraz po premierze, ale jakoś się nie złożyło i wcześniej jej nie przeczytałam. Zrobiłam to w czasie wyjazdu i nie żałuję. Świetna, przemyślana i z dystansem, sięga do współczesnych problemów, nie zależnie od tego, czy mieszkamy w Ameryce, czy w Europie. Przyznam, że zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie i była ponad moje oczekiwania. Jeśli się dacie namówić, to zdecydowanie niech Was proszę początek nie zwiedzie.
3. Izabella Agaczewska, Poduszka na parapecie, egzemplarz recenzencki. To trzecia powieść autorki, którą miałam możliwość przeczytać. Napisana z ogromną wrażliwością na drugiego człowieka, dobrą (i mądrą, jeśli można tak powiedzieć) obserwacją drugiego człowieka. Chwilami Jadwiga i Dagmara działały mi na nerwy, ale ten zabieg jest po coś, po co. Ujawnię być może odrobinę w recenzji. 9/10
4. Ludovic Frere, Pochwała cierpliwości, 8/10. Krótka, ale wartościowa książeczka, mówiąca o cierpliwości, pokazująca jej atuty, wartość. Pokazuje jak nad ową cnotą pracować i co czynić abyśmy stali się bardziej cierpliwi: dla siebie i innych.
Teraz idę pisać recenzje, a jak Wasz czerwiec?
Paulina










