Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sierpień. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sierpień. Pokaż wszystkie posty

Rozbrykane Dinozaury




 W czerwcu byłam nad morzem, pewnej niedzieli poznałam Autora, który pod pseudonimem Romcio Tomcio tworzy wiersze dla dzieci. Nie tylko, bo i dla dorosłych znajdzie się co nieco. 

Czytając tę publikacje dla dzieci zastanawiałam się teraz, czy w XXI wieku, w świecie szerzącej się i rozwijającej technologii jesteśmy wstanie zainteresować młodych poezją?

Zainteresować dzieci książkami, to wydaje się być wyzwaniem, ale jak to może być z poezją? 

Myślę, że ten mały tomik może być na to odpowiedzią. 



Mnie poezja stała się bliska, a właściwie by rzec stawała się bliska, gdy miałam 7-8lat i po raz pierwszy miałam do czynienia z poezją dla dzieci. I choć gdzieś tam czytano mi wiersze Tuwima, czy Brzechwy, zresztą bardzo rymowane, więc zostawały w głowie. To dopiero przy twórczości księdza Jana Twardowskiego złapałam to coś, co sprawiało, że z radością wracałam do Patyków i patyczków, które gdzieś się zaplątały, gdy byłam na wyjeździe. Aż na któreś moje urodziny dziadkowie kupili mi jeden zbiór Twardowskiego do czytania. Do dziś pamiętam moją radość i zaskoczenie, gdy dotarło to do mnie. Egzemplarz jest bardzo zniszczony, zaczytany. Potem przez lata z utęsknieniem szukałam tego wydania Patyków i patyczków, aż jako dorosła znalazłam. W ten sposób wracając do lat minionych i mojej małej tęsknoty. Wracając do meritum. Czy wiersze Pana Romcia Tomcia mają szansę w przyszłości stać się dla kogoś z młodych czytelników taką książką, którą zapamiętają na całe życie?

O tym warto przekonać się samemu. 


Zbiór wierszy ma 44 strony, zawiera kilka wierszy i kolorowe ilustracje przedstawiające dinozaury, które są bardzo kolorowe i w jakiś sposób urocze, myślę więc, że zainteresują niejednego czytelnika. Co do utworów przygotowanych dla dzieci, wydaje mi się, że powinny stać się im bliskie. 

Nie tylko ze względu na dopasowane do tekstu ilustracje, czy odpowiednio ubrane dinozaury, czy narysowane w konkretnej sytuacji, ale również ze względu na rymy, które Autor wykorzystuje w swojej twórczości i bez śladu trudności potrafi rymować. W rozmowie rymy powstawały w ciągu kilku sekund. To jest niesamowita zdolność, ten, kto trochę poznał mój blog, wie, że spontanicznie czasem wstawiam swoje teksty i ja rymować nie potrafię. Także ukłony dla Autora. 

Wierszyki dotyczą naszej codzienności, jak na przykład doświadczeń z bankomatem, czy przechodzenia na drugą stronę ulicy. W zabawny sposób autor mówi do dzieci o codzienności, nie unika również przestrogi ukrytej między wersami, która może zostać w głowie młodego człowieka, a to chyba najlepszy sposób. Nauka przez zabawę, no i to w jakże przyjemny sposób. 

Zachęcam do zapoznania się z innymi zbiorami i twórczością Autora, kliknij żeby przejść na stronę Autora. 



Czytaj dalej

Wrona z Madenfal - zapowiedź





Dziś mam dla Was zapowiedź recenzji i powieści fantasty, która będzie miała swoją premierę już 15.08.2025, więc już niedługo! Wrona z Madenfal jest już dostępna w przedsprzedaży na stronie autora.

Dasz się namówić na przygodę? 


 „Hjalkan jest jednym z Burzowych Szponów – elitarnej grupy wojowników, których losy splecione są w ciasną sieć intryg, zdrad i krwawych rozliczeń z przeszłością. Jego domem jest Gjaladen, surowy kontynent otoczony czymś, co dziejopisowie opisują jedynie jako „mgławice” – wieczną zasłonę skrywającą granice znanego świata. Jeśli cenisz brutalność „Gry o Tron” i słowiański mrok – ta opowieść jest dla Ciebie. Zapraszam do świata, gdzie bogowie milczą, a lojalność wystawiana jest na próbę.”


Czytaj dalej

Taizè - wyjazd moimi oczami


Taizé – moja opowieść

Właśnie mija miesiąc od wyjazdu do Francji, ponad dwa od mojej decyzji o wyjeździe. Dzielę się z Wami tymi słowami, ponieważ chcę Wam pokazać ile takie miejsce potrafi zmienić w życiu. Może dla niektórych będzie to nudna opowieść, dla innych świadectwo. Dla mnie to trochę taki wpis z pamiętnika. Moje wspomnienia, moje doświadczenia. Przeczytajcie i pomyślcie, czy może nie pojechać tam kiedyś. To tak szczerze ode mnie. 



Obecny rok jest dla wielu z nas bardzo zaskakujący, dla mnie również. W tym roku po raz pierwszy pojechałam do Taizé. Przez innych ludzi, Pan Bóg zaprosił mnie do wyjazdu, właśnie do Francji. Początkowo miałam wątpliwości, czy odnajdę się w tym miejscu, czy to coś dla mnie. Jestem osobą, która lubi podejmować wyzwania i poszukiwać Pana Boga w różnych chrześcijańskich wydarzeniach. Byłam czterokrotnie na Lednicy i również na Arenie Młodych, uwielbiam wracać na te wydarzenia. Miałam ochotę poznać nowe miejsce. W podjęciu decyzji pomogła mi moja przyjaciółka (dziękuję).

Czytaj dalej