Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marzenia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marzenia. Pokaż wszystkie posty

,,Herbata Szczęścia"

Dawno nie miałam tak dużo wolnego czasu dla siebie. Postanowiłam więc,że wykorzystam go na odpoczynek i zanurzyłam się w ciekawej lekturze.

   Mój wybór padł na ,,Herbatę szczęścia" Pani Agnieszki Grzelak, książę kupiłam na Salonie Ciekawej książki w Łodzi na stoisku wydawnictwa W Drodze. Od tego momentu minęło już dużo czasu, po przeczytaniu powieści żałuję,że trwało to tak długo!

    Kilka słów o autorce:

Pani Agnieszka Grzelak jest autorką powieści z gatunku fantasy.
Najnowszą powieścią Pani Agnieszki jest ,,Gobelin z zamkiem w tle", napisała również
(i zilustrowała) nietypowy przewodnik po Francji ,,Mój francuski patchwork".
Serca matek podbiła wspaniałą powieścią ,,Matecznik". Pasjonuje się malarstwem, wciąż rozwija swoje umiejętności artystyczne, ulubioną techniką pisarki jest akwarela.
Blog autorki : http://agnieszkagrzelakart.blogspot.com/
[źródło: informacje z okładki książki]

,,Herbata szczęścia" jest pierwszą częścią cyklu Blask Corredo. Romantyczna  powieść fantasy wprowadza nas do świata pełnego magii, niezapomnianych przygód, pięknych uczuć i doznań bohaterów.  Dawno nie czytałam tak porywającej książki, którą ciężko odłożyć nawet na chwilę😻. Wciąga niesamowicie, im dalej tym jest coraz lepsza... . Trzeba się tą przyjemnością delektować, jest niezwykła.
(Brakuje mi słów,żeby wyrazić to co mam na myśli🤔).
Dlatego przejdę do opisu powieści...

  Na samym początku powieści poznajemy Szklarkę, młodą malarkę. Dziewczyna pochodzi z Wyspy sierot, na której się wychowała i uczyła. Po osiągnięciu 18 lat opuściła wyspę i zamieszkała daleko od niej. Mieszka razem ze swoją służącą Verką, która pomaga swojej pani w codziennych obowiązkach. Szklarka wykonuje wiele przepięknych malowideł na różne zlecenia. Są to przepiękne obrazy roślin na szkle. Artysta ceniona jest wśród ludzi. Pewnego dnia dostaje nietypowe zlecenie, które okryte jest tajemnicą. Dziewczyna udaje się do biblioteki by znaleźć źródło,które pomoże jej w zrealizowaniu zadania.  Jak namalować coś co nie istnieje? Poza tajemniczym zleceniem, jest jeszcze coś co zaprząta myśli dziewczyny. W zasadzie nie coś, a ktoś-hrabia Sedun. Wspomnienia wspólnego spotkania często powracają ... . Zwyczajne życie dziewczyny zaczyna odrobinę się komplikować, nowe tajemnice nie dają jej spokoju. Szklarkę czeka podróż do miejsca, które nie jest dla niej dobrym wspomnieniem. Czy bohaterka podoła wyzwaniom, które na nią spadły? Czy uczucia, które zamknięte były przed nią samą spowodują zmiany w jej życiu? Na te pytania znajdziecie odpowiedzi po przeczytaniu ,,Herbaty szczęścia". Nie chcę zdradzać za dużo,żeby nie zepsuć i nie zdradzić wspaniałej przygody, którą możecie przeżuć czytając. 

     Moim zdaniem pierwszy tom cyklu jest wart uwagi, to niezwykła przygoda. Dawno żadna książka tak bardzo mnie nie emocjonowała, przypomniała mi za co tak bardzo lubię czytać. Poza tym wielowątkowość powieści była świetnie połączona. Nie znalazłam niezrozumiałych fragmentów, chociaż narracja prowadzona jest z perspektywy kilku bohaterów.  Co pozwala nam jeszcze lepiej zagłębić się w historii. Autorka wprowadziła również podział na cztery części, co dzieli fabułę pod względem wydarzeń i pomaga nam zobaczyć wydarzenia z innej strony, ponieważ oddziela te wcześniejsze. Jedyne co mogłabym zarzucić to to,że czemu nie mam jeszcze drugiego tomu?! 🤔
No cóż, nic dodać nic ująć. Ta książka to fenomen! Przygody bohaterów, niespodziewane zwroty akcji, tajemnice, mieszanka emocji, magia. Wartka akcja i lekkie pióro autorki. Mnie osobiście nic więcej nie potrzeba. Jestem w czytelniczym niebie! Umożliwiło mi to również utożsamienie się z główną bohaterką, przeżywałam razem z nią! :D
                                                                                                        Gorąco polecam!
                                                                                                               Possi
Czytaj dalej

"Inność" oznacza samotność?

Witam, kolejny post związany z moimi myślami o relacjach przyjacielsko-koleżeńskich.
 Myślę,że w sumie mogę powiedzieć,że jest to kontynuacja wcześniejszego tematu o bratniej duży.
Każdy z nas jest człowiekiem, który przyszedł na świat z chwilą narodzenia. Każdy z nas był kiedyś mały. Przez wszystkie lata swojego życia dojrzewamy, uczymy się żyć, zdobywamy   nowe umiejętności. Jesteśmy różnorodni,ponieważ nabywamy wszyscy dane cechy co nas  odróżnia
 od innych. Więc czemu skoro jesteśmy takimi samymi ludźmi istnieje pośród nas tak wiele negatywnych cech. Zawiści, gniewu, zazdrości, złości. Czemu jeden obmawia drugiego człowieka? A wcześniej oferuje mu przyjaźń. Przecież to nie ma sensu. Nie łatwiej budować zdrowe relacje? Wiem, nie da się kochać ani lubić każdego. Tego nam nikt nie nakazuje. Jednak szanujmy ludzi
bez względu na to jacy są. Wiem,że to nie łatwe. Spróbujmy. Najtrudniej zmienić mentalność ludzi, jednak może przykład odmieni ludzki los i zapatrywania. ? Hmm...
Z drugiej strony trzeba zastanowić się co w obecnych czasach rozumiane jest pod hasłem inność, inny człowiek. Wydaje mi się,że są to osoby,które mają swoje zdanie, jednak ludzie nie potrafią ich zrozumieć alko nazywają zarozumiałymi, takie osoby na ogół mają pasje lub określony życiowy cel,który realizują i poświęcają wiele, mają ugruntowane podstawy, lub są bardzo mądrzy
i doświadczeni, patrzą na świat inaczej. Może mniej realistycznie a pozytywnie.  Osoby utalentowane z pasją walczą o marzenia. Są też Ci tzw. zwykli, którzy są starzy i cisi. Ich dzień jest taki sam jak zawsze.  Ja wychodzę z założenia,że każdy ma jakiś talent. Ci co go odnaleźli często zostają bez przyjaciół bo tamci są zazdrośni bo nie znaleźli tego czegoś.Czują się gorsi i odchodzą. Czy jest tak jak interpretuje. Czy nie? Podzielcie się swoim zdaniem.
                  Zamyślona Possi ;*

Po mimo nawet największej samotności nigdy z nich nie rezygnuj!

Jan Twardowski
Są ta­cy, którzy uciekają od cier­pienia miłości. Kocha­li, za­wied­li się i nie chcą już ni­kogo kochać, ni­komu służyć, ni­komu po­magać. Ta­ka sa­mot­ność jest straszna, bo człowiek uciekając od miłości, ucieka od sa­mego życia. Za­myka się w sobie
. http://www.cytaty.info/temat/samotnosc.htm
Czytaj dalej